Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
ZAMKNIJ X

Śmierć pułkownika - Analiza utworu

„Śmierć Pułkownika” pod względem formalnym przypomina balladę. Mamy tu bowiem do czynienia zarówno z elementami liryki, jak i epiki. Poeta buduje nastrojowy i wzruszający obraz śmierci Emilii Plater, co jest typową cechą tekstu poetyckiego. Z drugiej strony wiersz zawiera partie narracyjne – szczegółowy opis wydarzeń towarzyszących ostatnim chwilom kobiety-żołnierza.

Tekst wyraźnie dzieli się na dwie kontrastujące ze sobą części. Pierwsza z nich obejmuje trzy ośmiowersowe zwrotki i jedną siedmiowersową, drugą natomiast stanowi ostatnia strofa tekstu. Cezurę pomiędzy tymi partiami wyznacza punkt widzenia podmiotu lirycznego. O ile w pierwszej części osoba mówiąca w tekście obserwuje całą sytuację niejako od zewnątrz i nie jest świadoma tożsamości Pułkownika, o tyle w finale, dochodzi do odwrócenia tej perspektywy.

W tekście pojawiają się wyraziste epitety, porównanie spełniające funkcję gloryfikującą czyn Platerówny, pytania stopniujące napięcie oraz wykrzyknienie na końcu wiersza podkreślające zaskoczenie podmiotu lirycznego.